Analiza meczu i statystyki
Druzgocąca porażka w walce o tytuł
Arsenal zmarnował ogromną szansę na praktyczne rozstrzygnięcie wyścigu o mistrzostwo Premier League, przegrywając u siebie z Bournemouth 1-2. Kanonierzy mogli odskoczyć liderowi Manchester City na dwanaście punktów, tymczasem ich przewaga topnieje do zaledwie dziewięciu oczek, ale The Citizens mają dwa mecze zaległe i mecz z Arsenalem u siebie. Bramki Eli Juniora Kroupiego (17 minuta) i Alexa Scotta (74 min) dały gościom zasłużone zwycięstwo, a trafienie Viktora Gyokeresa z rzutu karnego (35 min) okazało się jedynie chwilowym pocieszeniem. To był jeden z najsłabszych meczów Arsenalu w tym sezonie. Dużo nerwowości i brak pomysłu w ataku. Z taką grą Arsenal może zapomnieć o mistrzostwie. Sądząc po postach na X, cała Anglia się cieszy bo już co najmniej od kilku kolejek londyńczycy, zdaniem wielu, byli faworyzowani przez sędziów.
Problematyczny wybór składu
Mikel Arteta postawił na ryzykowne rozwiązania, które okazały się katastrofalne w skutkach. Bez kontuzjowanego Martina Odegaarda w środku pola grał Kai Havertz. Myles Lewis-Skelly zastąpił Riccardo Calafioriego na lewej obronie, a trio ataku, Gabriel Martinelli, Viktor Gyokeres i Noni Madueke, prezentowali się miernie. Arsenal ustawiony w formacji 4-2-3-1 nie potrafił znaleźć przepisu na wysoki pressing Bournemouth, które zagrało tą samą taktyką. Podwójna szóstka Zubimendi-Rice byli całkowicie odcięci od Havertza. Statystyki pokazują skalę problemu. David Raya z 49 podaniami był drugim najczęściej podającym piłkarzem Arsenalu (Declan Rice pierwszy z 50), co świadczy o nadmiernie zachowawczej grze i unikaniu ryzyka w ofensywie.
Bournemouth uderza jako pierwsze
Goście objęli prowadzenie w 17 minucie po świetnej akcji, która obnażyła defensywne słabości Arsenalu. Ryan Christie popisał się przepięknym no-look-passem. Przepiękne podanie całkowicie zaskoczyło pomocników i obrońców Kanonierów. Dzięki temu Truffert dostał dużo przestrzeni na lewej flance, dośrodkował, piłka odbiła się jeszcze od nogi Williama Saliby, a przy dalszym słupku niepilnowany przez Skelly’ego Junior Kroupi z metra wpakował piłkę do siatki. To była fatalna utrata koncentracji zespołu, który budował swoją siłę w lidze na solidności defensywnej. Według mapy ataków Bournemouth dominowało w pierwszej połowie szczególnie na lewej flance, wykorzystując słabości młodego Lewisa-Skelly’ego.
Wyrównanie z rzutu karnego i statystyczna dominacja bez efektu
Arsenal wyrównał w 35 minucie po rzucie karnym podyktowanym za zagranie ręką Ryana Christie’go. Gyokeres pewnie wykorzystał jedenastkę silnym strzałem. Statystyki posiadania piłki pokazują niewielką przewagę gospodarzy (53% do 47%), ale Arsenal miał ogromne problemy z przeniesieniem gry do strefy ofensywnej. Do przerwy Kanonierzy oddali zaledwie kilka strzałów, z czego tylko jeden celny. Oczekiwane gole (xG) wyniosły 2.4 dla Arsenalu wobec 1.2 Bournemouth, ale ta statystyka jest trochę myląca. Goście grali znacznie bardziej efektywnie i stwarzali lepsze okazje. Arsenal oddał wprawdzie 15 strzałów wobec 8 gości, ale większość z nich była z dużej odległości i nie stwarzała realnego zagrożenia.
Analiza mapy ataków i strefy pressingu na Sofascore ujawnia kluczowy problem Arsenalu w tym meczu. Bournemouth skutecznie zamykało środkowe korytarze, zmuszając gospodarzy do gry bokami, gdzie efektywność była minimalna. Statystyki pokazują, że Arsenal wygrał tylko 28% pojedynków w ataku strefie środkowej, podczas gdy Bournemouth było skuteczne w 40%. Kanonierzy mieli wprawdzie więcej podań (389 do 367), ale aż 92% z nich było wykonanych w swojej połowie lub w środkowej strefie boiska. Tylko 8% w ostatniej tercji. Bournemouth przy mniejszej liczbie podań miało 25% w strefie ofensywnej. Goście wygrali też 65% pojedynków obronnych wobec 55% Arsenalu.
Decydujący cios i chaotyczna reakcja
W 74 minucie Bournemouth rozstrzygnęło mecz po dobrej akcji. Junior Kroupi przyjął długie podanie piersią, zagrał do rezerwowego Harry’ego Brooksa, który natychmiast obsłużył Evanilsona. Brazylijski napastnik przedłużył podanie wpuszczając Alexa Scotta, który zbiegł za plecy spóźnionej defensywy Kanonierów i spokojnie umieścił piłkę w bramce. To chyba pokazuje mentalny problem zespołu, który w kluczowym momencie sezonu wolał bezpieczeństwo niż ryzyko, ale może takie były założenia Artety.
Arteta próbował ratować sytuację, wprowadzając w 55 minucie aż trzech zawodników jednocześnie. Leandro Trossard, Max Dowman i Eberechi Eze weszli za Martinelliego, Madueke i Havertza. Desperacka próba zmiany oblicza gry przyniosła odwrotny skutek. Arsenal stracił jeszcze więcej równowagi. Później pojawił się jeszcze Gabriel Jesus za Zubimendi, ale Brazylijczyk większość czasu spędzał na własnej połowie zamiast atakować. Gyokeres miał dwie dobre okazje w końcówce, ale zmarnował obie. Arsenal miał 18 fauli wobec 12 Bournemouth, jedna trzecia różnicy w faulach w meczu u siebie pokazuje po prostu niemoc.
Ta porażka może być punktem zwrotnym w walce o mistrzostwo. Arsenal, który mógł praktycznie przypieczętować tytuł, teraz musi zmierzyć się z ogromną presją przed wyjazdowym meczem z Manchesterem City na Etihad w przyszłą niedzielę. Jeśli City wygra swoje zaległe mecze i wygra z Arsenalem 18.04 przewaga Kanonierów może zniknąć. Zespół Artety wyglądał jak sparaliżowany presją, niezdolny do odważnej gry w środku pola i w ataku. Arteta po meczu przyznał: „To mocne uderzenie w twarz, ale teraz chodzi o to, jak na to zareagujemy„. Problem w tym, że wiara w zdolność tego zespołu do reakcji została poważnie nadszarpnięta występem przeciwko Bournemouth. Kanonierzy stoją przed wyborem, albo staną się bohaterami pierwszego mistrzostwa od 22 lat, albo przejdą do historii jako największe niewypały ostatnich lat. Stawiam na to drugie.
Można z wysoką dozą prawdopodobieństwa założyć, że City wygra dwa zaległe mecze i 18 kwietnia zrobi wszystko by roznieść Arsenal u siebie. Guardiola zapewne przygotuje specjalne założenia na to wyjątkowe spotkanie. Wygląda na to, że w następnej kolejce będziemy mieć dosłownie „mecz o mistrzostwo” Anglii. Będzie się działo.
