W Stambule nie wygrywa się samą jakością nazwisk, trzeba jeszcze przetrwać hałas, tempo i chaos, który Galatasaray potrafi narzucić jak mało kto w Europie. Liverpool Arne Slota przyjechał do RAMS Park po lepszy start niż we wrześniowej porażce w fazie ligowej, a znów wraca z tym samym wynikiem: 0:1. Różnica? Tym razem to już 1/8 finału Ligi Mistrzów, a więc margines błędu jest mniejszy niż poprzednio.
7. minuta: stały fragment ustawia narrację
Mecz zaczął się w tempie, które sugerowało raczej wymianę ciosów niż ostrożne europejskie szachy. Liverpool miał momenty, w których mógł złapać prowadzenie, szczególnie po prezentach w rozegraniu gospodarzy i akcjach, które kończył Florian Wirtz (wracający do pierwszego składu po urazie). I wtedy przyszedł zimny prysznic.
W 7. minucie Galatasaray wykorzystało rzut rożny: Victor Osimhen wygrał pierwszą piłkę w powietrzu, a Mario Lemina dopełnił formalności z bliska. Bramka znikąd, ale nieprzypadkowa. Liverpool znów został złapany na słabym kryciu w strefie przy stałym fragmencie. W dwumeczu taka strata boli podwójnie, bo zabiera komfort zarządzania tempem.
Pierwsza połowa: otwarta gra
Po golu mecz nie zwolnił, wręcz przeciwnie, stał się zaskakująco otwarty, jak na pierwszy wyjazdowy akt fazy pucharowej. Statystyki świetnie to potwierdzają: do przerwy obie drużyny żyły z naprzemiennych fal pressingu i szybkich ataków, a obie defensywy wyglądały na podatne na jeden błąd w ustawieniu.
Liverpool miał swoje momenty,jednak w kluczowych momentach brakowało mu decyzji i jakości ostatniego uderzenia. Wirtz, jeszcze nie w pełnym rytmie meczowym, zmarnował dwie sytuacje, które w Champions League często są jedynymi szansami na wyjeździe.
Z kolei Galatasaray, napędzane mobilnością Osimhena i pracą drugiej linii, kilka razy pokazało, że turecki klub znowu gra bez jakichkolwiek kompleksów. Liverpool ratował Giorgi Mamardaszwili, który zastęppował kontuzjowanego Allisona Beckera.
Druga połowa: Liverpool podkręca, ale się gubi
Po przerwie Liverpool wyszedł agresywniej. Był strzał Szoboszlaia, były wejścia w pole karne, była próba szybkiego wyrównania tyle że znów brakowało finalizacji. W całym meczu The Reds oddali 15 strzałów, z czego 6 celnych, a mimo to zostali z zerem z przodu.
Kluczowe sceny drugiej połowy to dwa momenty, które mogły kompletnie przestawić dwumecz:
62. minuta – gol Osimhena anulowany
Galatasaray miało 2:0 po akcji, w której linia obrony Merseyside Red nie wyglądała najlepiej. Konaté popełnił poważny błąd w ocenie sytuacji, Osimhen skończył akcję, ale sędziowie odgwizdali spalonego. Liverpool miał szczęście.
70. minuta – Liverpool wyrównuje, ale VAR anuluje bramkę
Po rzucie rożnym i zamieszaniu w polu karnym piłka wpadła do siatki, ale długa analiza VAR zakończyła się decyzją: zagranie ręką Konaté. Obrońca, który chwilami nie radził sobie z presją Osimhena, jednocześnie stał się centralną postacią obu najważniejszych zwrotów akcji.
Do tego dochodzi jeszcze jedna akcja, którą zapamiętają kibice The Reds. Ekitike sam na sam, szansa na 1:1, w której napastnik zawahał się o pół sekundy za długo. Francuz nie wyglada jak rasowy napastnik Premier League. Marnuje setki, brak mu wyczucia, zaangażowania, fizyczności, przeglądu sytuacji i chyba przede wszystkim Zaangażowania. To już kolejny mecz w którym błąka się w ataku i zamiast być wartością dodaną to przy rasowych obrońcach gra jak napastnik z Championship.
Różnica w detalach
- Posiadanie: 46% – 54% dla Liverpoolu
- Strzały: 15 – 15
- Celne: 4 – 6
- Duże okazje: 2 – 2
- xG: ok. 1,45 – 1,30 (minimalnie dla Galatasaray)
Galata lepiej zamieniło jeden stały fragment na bramkę, a Liverpool mimo porównywalnej jakości szans przegrał skutecznością i dyscypliną w polu karnym.
Zawodnikiem spotkania został Uğurcan Çakır (wg Sofascore). To wyróznienie przyznano nie za efektowne parady, ale za sumę dobrych decyzji. 7 obron i wskaźnik powstrzymanych goli na poziomie ok. 1,1 dobrze opisują jego wieczór bo Liverpool miał „setkę”, ale miał też Ekitike.
Dwa 4-2-3-1
Obie drużyny rozpoczeły to spotkanie w ustawieniu 4-2-3-1. Galatasaray chciało grać na chaosie, szybkich kontrach na Osimhena i emocji stadionu. Widać było sporo dośrodkowań i pojedynków, w których Liverpool musiał bronić dość intensywnie.
Liverpool z kolei miał kontrolować piłkę i budować ataki w sposób bardziej uporządkowany, ale ten plan regularnie się rozjeżdżał przy dośrodkowaniach i stałych fragmentach. A w ataku była tragedia. W ostatniej tercji boiska, czyli tam gdzie Wirtz i Ekitike mieli dać jakość dali raczej obraz zespołu w pełni rozstrojonego.
Czekamy na rewanż
1:0 w dwumeczu to wynik, który trzyma wszystko w równowadze. Liverpool wraca na Anfield z deficytem minimalnym, ale też z jasną listą poprawek. Jak zwykle w tym sezonie krycie przy SFG, szybsze decyzje w polu karnym, mniej chaosu w linii obrony.
Dla Galatasaray ważny jest jeszcze jedna sprawa bo na rewanż nie pojadą ich kibice, a to w pucharach często zmienia klimat spotkania o kilka stopni. W Stambule stadion był dodatkowym zawodnikiem. W Liverpoolu ten bonus zniknie i przejdzie na The Reds.
Wniosek po pierwszym akcie jest prosty. Czerwoni muszą się wziąć do roboty i dbać o detale bo w Lidze Mistrzów detale są najważniejsze.
