Ostatnie mecze grup A i C dały kibicom wszystko, czego można oczekiwać od końcówki fazy grupowej mundialu: gospodarza grającego z rozmachem, faworyta pokazującego siłę, historyczny awans outsidera i mecz, w którym statystyki same opowiadały historię. Meksyk pokonał Czechy 3:0 i zakończył grupę z kompletem zwycięstw. Brazylia rozbiła Szkocję 3:0, Republika Południowej Afryki wygrała z Koreą Południową 1:0, a Maroko po efektownym i nerwowym spotkaniu pokonało Haiti 4:2.
Meksyk w meczu z Czechami zrobił dokładnie to, czego oczekuje się od gospodarza turnieju. Nie musiał dominować przez pełne 90 minut, ale był znacznie konkretniejszy w polu karnym. Wynik 3:0 może wyglądać bardzo jednostronnie, choć same liczby pokazują, że Czesi nie byli zupełnie bierni. Czechy oddały 13 strzałów, Meksyk 11, ale to drużyna z Ameryki Północnej miała zdecydowanie lepsze sytuacje. Meksykanie zanotowali 5 strzałów celnych, Czesi tylko 1. Wskaźnik xG również jasno pokazał różnicę jakości: Czechy 0.5, Meksyk 1.8.
Ciekawostką jest to, że Czechy miały minimalnie większe posiadanie piłki — 52 procent do 48 procent — oraz wykonały więcej podań: 398 przy 388 Meksyku. Nie przełożyło się to jednak na realne zagrożenie. Meksyk był prostszy, szybszy i skuteczniejszy. Czechy częściej próbowały strzałów niecelnych, miały ich aż 8, natomiast Meksyk lepiej selekcjonował momenty uderzenia. Gospodarze strzelali 9 razy z pola karnego, a Czesi 6 razy. To właśnie w tych detalach było widać różnicę między zespołem, który wie, jak zamykać mecze, a drużyną, która musiała gonić, ale nie miała wystarczającej jakości pod bramką rywala.
Bramki dla Meksyku zdobyli Mateo Chávez, Julián Quiñones i Álvaro Fidalgo. Meksykanie zakończyli grupę z kompletem zwycięstw i bez straty gola, co w takim turnieju ma ogromne znaczenie psychologiczne. Gospodarz nie tylko awansował, ale zrobił to w sposób bardzo dojrzały. Trzy mecze, trzy zwycięstwa, zero straconych bramek — to bilans, który buduje narrację o drużynie gotowej na coś więcej niż tylko wyjście z grupy.
Jeszcze większą historię napisała Republika Południowej Afryki. RPA pokonała Koreę Południową 1:0 po golu Thapelo Maseko w 63. minucie i zapewniła sobie historyczny awans do fazy pucharowej. To był mecz, w którym Korea miała piłkę, ale RPA miała konkrety. Koreańczycy utrzymywali się przy piłce przez 68 procent czasu, wykonali aż 720 podań i 643 celne podania, ale z tej kontroli nie wynikało wystarczająco dużo pod bramką przeciwnika.
RPA miała tylko 32 procent posiadania, wykonała 339 podań, ale oddała więcej strzałów: 13 przy 8 Korei. Strzały celne były bardzo wyrównane — 4:3 dla RPA. xG również pokazuje, że spotkanie było ciasne, ale z lekką przewagą drużyny z Afryki: RPA 1.1, Korea Południowa 1.0. To nie był przypadkowy triumf, tylko zwycięstwo drużyny, która dobrze rozumiała swoje ograniczenia i umiała cierpliwie czekać na właściwy moment.
Najważniejsza ciekawostka tego meczu jest prosta: Korea wygrała posiadanie piłki, wygrała liczbę podań, miała wyższą celność podań — 89 procent przy 82 procentach RPA — ale przegrała wynik. To klasyczny mundialowy scenariusz. Sama kontrola środka pola nie wystarczy, jeśli nie idzie za nią jakość w ostatniej tercji boiska. RPA miała też więcej strzałów z pola karnego — 5 do 5 było równo, ale aż 8 uderzeń zza pola karnego pokazywało, że drużyna nie bała się kończyć akcji, nawet kiedy nie mogła wejść głębiej.
W grupie C Brazylia pokazała najbardziej efektowną wersję faworyta. Zwycięstwo 3:0 nad Szkocją było wynikiem w pełni zasłużonym, a liczby tylko to potwierdzają. Brazylia oddała 21 strzałów, z czego 9 celnych. Szkocja miała 14 strzałów i 5 celnych, więc nie była drużyną kompletnie schowaną, ale różnica w jakości sytuacji była ogromna. xG mówi tu wszystko: Szkocja 1.0, Brazylia aż 4.3.
To był jeden z tych meczów, w których wynik mógł być nawet wyższy. Brazylia miała 14 strzałów z pola karnego, 7 zza pola karnego, 5 zablokowanych uderzeń i tylko jednego spalonego. Do tego 54 procent posiadania piłki, 605 podań i 564 celne podania przy skuteczności 93 procent. Szkocja wykonała 500 podań, z czego 450 celnych, co również jest dobrym wynikiem, ale Brazylia grała z większą precyzją i większym spokojem. Canarinhos nie tylko mieli piłkę, oni wiedzieli, co z nią zrobić.
Vinícius Júnior był twarzą tego meczu. Zdobył dwie bramki, najpierw już w 7. minucie, a później tuż przed przerwą. W drugiej połowie wynik ustalił Matheus Cunha. Brazylia wygrała grupę, zachowała czyste konto i wysłała sygnał do reszty turnieju: forma zaczyna rosnąć w odpowiednim momencie. Dla Szkocji porażka 0:3 jest bolesna, bo przy trzech punktach wciąż można myśleć o awansie z trzeciego miejsca, ale bilans bramkowy po takim meczu mocno komplikuje sytuację.
Najbardziej otwarte i widowiskowe spotkanie rozegrano w meczu Maroko — Haiti. Maroko wygrało 4:2, ale wynik nie oddaje w pełni chaosu tego spotkania. Faworyt miał ogromną przewagę w strzałach: 22 do 9. Jeszcze wyraźniej wyglądała różnica w strzałach celnych: 11 do 2. Maroko stworzyło też dużo większe zagrożenie według xG: 3.8 przy 0.7 Haiti. To oznacza, że statystycznie Marokańczycy w pełni zasłużyli na zwycięstwo, choć defensywnie nie był to ich idealny występ.
Maroko miało 69 procent posiadania piłki, wykonało 541 podań i 477 celnych podań. Haiti miało tylko 31 procent posiadania oraz 247 podań, ale mimo tego potrafiło dwa razy trafić do siatki. To jest właśnie największy sygnał ostrzegawczy dla Maroka przed fazą pucharową. W ofensywie wyglądało to bardzo dobrze: 15 strzałów z pola karnego, 7 zza pola karnego, 9 rzutów rożnych i aż 11 celnych uderzeń. W defensywie jednak pojawiły się momenty rozluźnienia, które mocniejszy rywal może ukarać jeszcze boleśniej.
Haiti zasługuje na słowo uznania, bo mimo wyraźnej przewagi Maroka nie pękło po pierwszych trudnych momentach. Bramki Wilsona Isidora i samobójcze trafienie Yassine Bounou sprawiły, że mecz przez długi czas żył. Bramkarz Haiti miał aż 8 interwencji, co najlepiej pokazuje, jak często Maroko dochodziło do dobrych pozycji. Bez jego obron wynik mógł być dla Haiti znacznie bardziej dotkliwy.
Warto też zwrócić uwagę na dyscyplinę i intensywność. Haiti popełniło 18 fauli przy 10 faulach Maroka i dostało 3 żółte kartki. To był mecz, w którym słabsza drużyna musiała ratować się agresją, doskokiem i walką fizyczną. Maroko miało zdecydowanie większą kulturę gry, ale momentami pozwalało przeciwnikowi wracać do spotkania. Awans z drugiego miejsca jest sukcesem, natomiast styl defensywny wymaga poprawy, jeśli Marokańczycy chcą powtórzyć wielką historię z poprzedniego mundialu.
Jeśli zebrać te cztery mecze w jedną całość, widać kilka mocnych mundialowych obrazów. Meksyk wygląda jak gospodarz, który nie gra pod publiczkę, tylko bardzo konkretnie realizuje plan. Brazylia przypomniała, że kiedy jej ofensywa nabiera rytmu, trudno ją zatrzymać. RPA napisała jedną z piękniejszych historii tej fazy grupowej, bo wygrała mecz, w którym rywal miał piłkę, ale nie miał odpowiedzi na organizację i cierpliwość. Maroko natomiast dało kibicom show, lecz jednocześnie zostawiło selekcjonerowi sporo materiału do analizy.
Liczby dobrze pokazują różnicę klas i stylów. Najwyższe xG dnia miała Brazylia — 4.3 przeciwko Szkocji. Największą przewagę w strzałach zanotowało Maroko — 22:9 z Haiti. Najbardziej paradoksalny mecz zagrała Korea Południowa, która miała 68 procent posiadania i 720 podań, a mimo to przegrała 0:1 z RPA. Najbardziej bezlitosny wynik osiągnął Meksyk, który przy tylko 11 strzałach zdobył trzy gole i zakończył grupę bez straty bramki.
To była seria spotkań, która uporządkowała układ w dwóch grupach, ale też zostawiła kilka pytań przed fazą pucharową. Czy Meksyk utrzyma intensywność, kiedy presja gospodarza jeszcze wzrośnie? Czy Brazylia jest już na mistrzowskich obrotach, czy dopiero się rozpędza? Czy RPA stać na kolejny historyczny krok? I czy Maroko poprawi defensywę, zanim trafi na rywala, który nie wybaczy takich momentów chaosu? Mundial wchodzi w etap, w którym odpowiedzi będą przychodzić szybko i brutalnie.
