Steve Clarke zakończył pracę z reprezentacją Szkocji po odpadnięciu drużyny z Mistrzostw Świata 2026. Decyzja została ogłoszona krótko po tym, jak stało się jasne, że Szkoci nie awansują do fazy pucharowej. To koniec ważnego etapu dla tamtejszej kadry, bo Clarke prowadził reprezentację od 2019 roku i przez kilka lat był twarzą jej stabilizacji.
Szkocja pojechała na mundial z dużymi nadziejami, ale turniej zakończył się dla niej rozczarowaniem. Brak wyjścia z grupy natychmiast uruchomił pytania o przyszłość selekcjonera. Clarke jeszcze przed turniejem podpisał nową umowę, jednak słaby wynik sprawił, że sytuacja zmieniła się błyskawicznie. Według brytyjskich mediów sam trener uznał, że to właściwy moment, aby odejść.
Największym paradoksem jest to, że Clarke zostawia po sobie nie tylko rozczarowanie z mundialu, ale też spory dorobek. To za jego kadencji Szkocja wróciła na wielkie turnieje i zaczęła regularniej pojawiać się w rywalizacji międzynarodowej. Problem polega na tym, że sam awans przestał wystarczać. Po latach oczekiwań kibice chcieli zobaczyć krok dalej, a nie kolejną krótką przygodę zakończoną już w grupie.
Teraz szkocką federację czeka trudna decyzja. Następca Clarke’a będzie musiał nie tylko odbudować atmosferę po mundialowym rozczarowaniu, ale też wykorzystać fundament, który przez ostatnie lata został zbudowany. Szkocja ma grupę zawodników z doświadczeniem w Premier League i Championship, ale potrzebuje świeżej energii, większej odwagi w ataku i jasnego planu na kolejne eliminacje.
Odejście Clarke’a to więc nie tylko personalna zmiana na ławce. To symboliczny koniec pewnego cyklu. Szkocja zrobiła za jego kadencji krok do przodu, ale mundial pokazał, że do kolejnego poziomu wciąż brakuje jakości, głębi składu i skuteczności w najważniejszych momentach. Teraz najważniejsze pytanie brzmi: czy federacja postawi na kontynuację, czy zacznie zupełnie nowy projekt.
