Robert Lewandowski stał się jednym z najgłośniejszych nazwisk w kampanii wyborczej Fenerbahce. Hakan Safi, kandydat na prezydenta tureckiego klubu, miał złożyć Polakowi propozycję kontraktu wartego około 20 milionów euro za sezon plus bonusy. Co ważne, nie była to jednak oficjalna oferta klubu, tylko element projektu jednego z kandydatów.
To kluczowy szczegół. W takich wyborach wielkie nazwiska często są używane jako paliwo kampanii. Lewandowski miał być symbolem ambicji Safiego. Piłkarzem, który natychmiast rozpaliłby kibiców i pokazał, że Fenerbahce chce wrócić do wielkiej gry. Tureckie media pisały, że Safi rywalizował z Azizem Yildirimem, a wybory zaplanowano na 6–7 czerwca.
Po wyborach temat w tej konfiguracji praktycznie stracił sens. Jeżeli propozycja była związana z kandydaturą Safiego, to bez jego zwycięstwa nie ma politycznego i finansowego zaplecza dla takiego ruchu. Dlatego bezpieczniej pisać nie o „upadłym transferze Lewandowskiego do Fenerbahce”, ale o upadłej obietnicy wyborczej, w której nazwisko Polaka odegrało główną rolę.
Lewandowski pozostaje więc bohaterem wielkiej transferowej gry medialnej, ale na ten moment nie ma podstaw, by traktować ten temat jako dopiętą transakcję. To był bardziej wyborczy manifest siły niż klasyczne negocjacje klub–zawodnik.
