Argentyna awansowała do 1/8 finału Mistrzostw Świata 2026 po meczu, który miał być formalnością, a zamienił się w 120-minutowy test nerwów. Drużyna Lionela Scaloniego pokonała Wyspy Zielonego Przylądka 3:2 po dogrywce na Hard Rock Stadium, ale mistrzowie świata musieli cierpieć do samego końca. Messi otworzył wynik w 29. minucie, Deroy Duarte wyrównał po przerwie, Lisandro Martínez dał Argentynie prowadzenie w dogrywce, a Sidny Lopes Cabral odpowiedział kapitalnym trafieniem na 2:2. Decydujący moment przyszedł dopiero w 111. minucie, gdy Diney Borges skierował piłkę do własnej bramki.
Statystyki pokazują, że Argentyna zasłużyła na awans, ale sam wynik dobrze oddaje, jak niewygodnym rywalem były Wyspy Zielonego Przylądka. Albicelestes mieli 64% posiadania piłki, oddali 22 strzały przy 16 rywali, trafili 10 razy w światło bramki i wypracowali xG 2.16 przy 0.45 po stronie rywali. Do tego doszło 849 podań Argentyny wobec 476 podań Wysp Zielonego Przylądka. Różnica w kontroli była wyraźna, ale nie przełożyła się na spokojny mecz, bo zespół Bubisty świetnie wykorzystywał momenty, w których Argentyna traciła równowagę po stracie piłki.
Największą postacią spotkania był Lionel Messi. Sofascore ocenił go na 9.5, a liczby tłumaczą dlaczego: gol, 9 strzałów, 6 celnych, 4 kluczowe podania, 1 stworzona duża okazja, 84 kontakty z piłką i ogromny wpływ na tempo ataków. Messi nie grał tylko jako egzekutor. Był jednocześnie rozgrywającym, magnesem na faul, liderem w ostatniej tercji i zawodnikiem, który w dogrywce wciąż miał siłę brać odpowiedzialność. To był występ kapitana, który nie pozwolił, by sensacja wymknęła Argentynie awans z rąk.
Drugim bohaterem, mimo porażki, był Vozinha. Bramkarz Wysp Zielonego Przylądka zakończył mecz z 8 obronami i oceną 8.4/8.5, zależnie od widoku statystyk, co przy takim naporze Argentyny mówi właściwie wszystko. Bronił strzały Messiego, utrzymywał zespół przy życiu i sprawił, że faworyt musiał grać dogrywkę na pełnym stresie. Dla 40-letniego bramkarza to był symboliczny koniec pięknej historii: Wyspy Zielonego Przylądka odpadają, ale Vozinha wychodzi z turnieju jako jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci mundialu.
Taktycznie był to mecz o kontroli kontra odwadze. Argentyna grała wysoko, długo utrzymywała piłkę i szukała wejść za linię obrony, ale Wyspy Zielonego Przylądka nie zamknęły się wyłącznie w polu karnym. Duarte i Cabral dali im konkretną jakość w fazach przejściowych, a trafienie Sidny’ego Lopesa Cabrala na 2:2 było momentem, w którym pachniało jedną z największych sensacji turnieju. Scaloni po meczu przyznał, że to było „ekstremalnie trudne” spotkanie i podkreślił, że jego zespół musiał pokazać charakter, bo rywal „dał 200 procent”.
Dla Scaloniego był to szczególny wieczór, bo prowadził Argentynę po raz setny. Zamiast łatwego jubileuszu dostał mecz, który idealnie podsumował jego erę: Argentyna potrafi dominować, ma Messiego, ma strukturę, ale w najważniejszych chwilach nadal musi cierpieć. Wyspy Zielonego Przylądka odpadły z godnością, a ich selekcjoner Bubista mówił po meczu o dumie, odwadze i pokazaniu światu własnej tożsamości. To nie był zwykły mecz Dawida z Goliatem. To był mundialowy thriller, w którym Goliat wygrał, ale Dawid wyszedł z boiska z podniesioną głową.
