USA odpadły z mundialu po meczu, który dla gospodarzy miał być wejściem na wyższy poziom, a skończył się brutalną lekcją piłki pucharowej. Belgia wygrała 4:1 na Lumen Field w Seattle i zrobiła to w stylu drużyny bardziej dojrzałej, chłodniejszej i bezlitosnej w karaniu błędów. Wynik wygląda wysoko, ale nie był przypadkowy: Charles De Ketelaere trafił w 9. i 33. minucie, Hans Vanaken dołożył gola po przerwie, a Romelu Lukaku zamknął mecz w doliczonym czasie. Amerykanie odpowiedzieli tylko bramką Malika Tillmana w 31. minucie. Według relacji AP Belgia wykorzystała defensywne pomyłki USA, a gospodarze po raz kolejny zakończyli mundial na etapie 1/8 finału.
Najbardziej bolesne dla USA jest to, że przez fragmenty meczu wcale nie wyglądali jak zespół kompletnie zdominowany. Mieli 56 procent posiadania piłki, wykonali 527 podań przy 410 Belgii i utrzymywali niezłą celność — 87 procent. Problem polegał na tym, że ta kontrola była w dużej mierze „bezpieczna”, często daleko od realnego zagrożenia. Belgia nie potrzebowała długiego posiadania, bo miała lepszą strukturę po odbiorze. Amerykanie oddali tylko 7 strzałów, z czego 2 celne. Belgowie uderzali 15 razy, 7 razy w światło bramki i wypracowali xG 2.1 przy 0.7 po stronie USA. To nie była dominacja przez piłkę. To była dominacja przez jakość sytuacji.
Taktycznie spotkały się dwa różne pomysły. USA w ustawieniu 4-3-3 próbowały grać przez środek, z Westonem McKenniem, Tylerem Adamsem i Timem Tillmanem jako bazą do progresji, ale Belgia bardzo dobrze zamykała przestrzeń między liniami. Rudi Garcia ustawił Belgów w 4-2-3-1, z Yourim Tielemansem i Charlesem De Ketelaere’em w strefach, które najbardziej bolały Amerykanów. Belgia nie pressowała cały czas na ślepo. Ona czekała na sygnał: złe przyjęcie, podanie do bramkarza, zawahanie stopera. I wtedy ruszała. Właśnie dlatego posiadanie piłki USA wyglądało ładnie w statystykach, ale w praktyce często kończyło się paniką pod naciskiem.
Kluczowym tematem meczu były błędy prowadzące do bramek. Sofascore odnotował trzy takie pomyłki po stronie USA, co według ich danych było pierwszym takim przypadkiem w meczu fazy pucharowej mundialu od początku szczegółowych zapisów w 1966 roku. Wskazani zostali Matt Freese, Tim Ream i Chris Richards. To brzmi jak sucha statystyka, ale w praktyce opisuje cały dramat gospodarzy: bramkarz i dwóch obrońców, czyli kręgosłup defensywy, pękli dokładnie tam, gdzie w meczu pucharowym trzeba być najspokojniejszym. Belgia nie musiała tworzyć dziesięciu genialnych akcji. Wystarczyło, że konsekwentnie wyczuwała moment słabości.
Najlepszym symbolem belgijskiej skuteczności był Charles De Ketelaere. Zagrał jak zawodnik, który rozumie nie tylko gdzie jest wolna przestrzeń, ale też kiedy trzeba w nią wejść. Pierwszy gol ustawił mecz, drugi odebrał USA tlen chwilę po tym, jak Tillman wyrównał i stadion znów uwierzył. To był moment psychologiczny: gospodarze dopiero co wrócili do gry, a Belgia natychmiast przypomniała im, że na tym poziomie euforia trwa czasem dwie minuty. De Ketelaere skończył z bardzo wysoką oceną, a Belgia miała w nim zawodnika, który spinał kontratak, pressing i wykończenie. Obok niego ważni byli też Vanaken i Lukaku — pierwszy dał kontrolę po przerwie, drugi zamknął wynik jak rasowy napastnik.
Po stronie USA najwięcej mówi się o Balogunie, ale problem był większy niż jeden napastnik. Folarin Balogun miał trudny wieczór: 19 kontaktów z piłką, 3 strzały, 3 wygrane pojedynki z 8 i ocena 6.3. Tyle że dziewiątka żyje z podań, a tych w dobrych strefach było za mało. USA miały piłkę, ale rzadko łamały belgijską linię ostatnim podaniem. Skrzydła nie dawały regularnej przewagi, Pulisic według AP opuścił boisko z urazem, a po stracie lidera ofensywy Amerykanom brakowało zawodnika, który potrafiłby przyspieszyć akcję jednym ruchem.
To był mecz, który mocno uderza w projekt USA jako gospodarza mundialu. Frekwencja i atmosfera pokazały, że piłka w Stanach ma energię, ale boisko pokazało coś mniej wygodnego: reprezentacja nadal ma problem z europejskimi drużynami, kiedy tempo rośnie, pressing jest inteligentny, a błędy są karane natychmiast. AP zwraca uwagę, że była to piąta porażka USA w 1/8 finału w ostatnich sześciu mundialach, a Belgia po awansie ma zmierzyć się z Hiszpanią w ćwierćfinale. Dla Amerykanów to nie tylko koniec turnieju. To pytanie, czy ten zespół jest już gotowy na wielkie mecze, czy wciąż tylko wygląda na gotowego do momentu, w którym rywal zaczyna naprawdę naciskać.
