Manchester City wygrało na Stamford Bridge 0-3 i zrobiło to w sposób, który świetnie pokazuje, czym jest ta drużyna. To nie był przez pełne 90 minut totalny recital, ale był to występ zespołu dojrzałego, cierpliwego i zabójczo skutecznego wtedy, gdy zaczęło się robić poważnie. Chelsea przez pewien czas wyglądała przyzwoicie, ale po przerwie różnica jakości stała się aż nadto widoczna.
Statystyki
Pierwsza połowa wcale nie zapowiadała demolki. Chelsea miała swoje momenty, anulowany gol Cucurelli, kilka groźnych akcji João Pedro i Palmera. Ale liczby mówią jasno: 18 strzałów do 12, 8 celnych przy 3 Chelsea, xG 1.9 do 1.1, i 64% posiadania. Do tego 677 podań przy 385 Chelsea i 91% celności. City miało 73 wejścia podań w ostatnią tercję przy 39 Chelsea. I przede wszystkim – 46 kontaktów z piłką w polu karnym Chelsea przy 14 gospodarzy. Miażdżąca przewaga.
Cherki rozmontował obronę
Najciekawszą postacią meczu był Rayan Cherki. Nie strzelił gola, ale praktycznie rozmontował defensywę Chelsea. Dwie asysty to jedno, ale ważniejsze było JAK je wypracował. Łamał linię pressingu, przyciągał rywali, zmuszał Chelsea do przesuwania i otwierał przestrzeń dla partnerów. W pierwszej połowie City nie zawsze to wykorzystywało, ale po przerwie wszystko zaczęło działać płynniej. Cherki był tym, który dał City nieprzewidywalność – tam gdzie Chelsea grała bezpiecznie, on brał na siebie ryzyko i potrafił jednym kontaktem rozciąć blok.
Guehi – zawodnik meczu
Marc Guehi dostał ocenę 9.2 i to się nie wzięło znikąd. Oprócz gola – 9 akcji defensywnych, 3 przechwyty, 3 udane wślizgi, wygrał wszystkie pojedynki, został minięty zero razy. Ale jeszcze bardziej robią wrażenie liczby w posiadaniu: 101 celnych podań na 102 (99%!), 60/61 na połowie rywala, 118 kontaktów z piłką. To był występ obrońcy, który nie tylko bronił, ale trzymał pełną kontrolę nad meczem.
Chelsea pękła mentalnie
Z perspektywy Chelsea to naprawdę niepokojący mecz. W pierwszej połowie jeszcze była organizacja, ale po przerwie drużyna się rozpadła. Straciła pewność siebie, zaczęła oddawać piłkę, a przy drugim i trzecim golu można było odnieść wrażenie, że mentalnie nie nadąża. Trzeci gol Doku po błędzie Caicedo był symbolem załamania – gdy przegrywasz 0-2, potrzebujesz spokoju, a Chelsea oddała prezent.
Chelsea miała momenty, gdzie mogła ukłuć, ale brakowało dokładności i zimnej krwi. City w decydujących akcjach było precyzyjne. To różnica między zespołem szukającym tożsamości a zespołem, który wie kiedy zabić mecz.
Kontekst walki o tytuł
To zwycięstwo może mieć ogromne znaczenie. City zmniejszyło stratę do Arsenalu do sześciu punktów, ma mecz zaległy i przed nimi bezpośrednie starcie. Walka o tytuł naprawdę się otworzyła. Arsenal stracił punkty z Bournemouth, a City natychmiast to wykorzystało. Taki sygnał psychologiczny waży dużo w końcówce sezonu.
Chelsea przegrała, bo po przerwie nie wytrzymała intensywności ani jakości City. Przez chwilę była w meczu, ale później została rozciągnięta i ukarana za błędy. City nie musiało grać perfekcyjnie przez 90 minut, wystarczyło wejść po przerwie na najwyższy poziom. Cherki dał błysk, Guehi stabilność, Doku dobił rywala, a cały zespół pokazał, że w walce o mistrzostwo jest absolutnie żywy.
