Atletico Madrid – Arsenal 1:1. Remis, który satysfakcjonuje obie strony, ale z zupełnie innych powodów.
Zacznijmy od tego, czego Simeone chciał uniknąć. Atletico na Metropolitano w Lidze Mistrzów powinno być agresywne od pierwszej minuty, zamknąć rywala wysoko, nie dawać mu czasu na myślenie. W pierwszej połowie tego nie było. Atleti grało zachowawczo. Średni blok, czekanie na błąd, szybkie wyjścia przez boki. Plan czytelny, ale bez pazura. Alvarez i Griezmann z przodu kręcili się bez większego wsparcia, a Ruggeri, Llorente i Lookman mieli momenty, ale rzadko kończyły się czymś konkretnym.
Arsenal to wykorzystał. Arteta postawił na strukturę i cierpliwość. Rice i Zubimendi przy piłce, Ødegaard między liniami, Gyokeres jako punkt zaczepienia. Kanonierzy nie dominowali, nie roznieśli Atletico po boisku, ale wyglądali dojrzalej. Wiedzieli, czego chcą, i nie dali się wciągnąć w nerwowy mecz. I właśnie to przyniosło efekt bo pod koniec pierwszej połowy Hancko sfaulował Gyokeresa w polu karnym. Szwed sam podszedł do jedenastki, uderzył pewnie i Arsenal prowadził 0:1 tuż przed przerwą. Zasłużenie. Atletico miało posiadanie, miało teren, ale nie miało pomysłu jak przebić się przez dobrze ustawiony blok Kanonierów.
Potem wyszło inne Atletico.
Cokolwiek Simeone powiedział w szatni – zadziałało. W drugiej połowie jego drużyna wyglądała jak zupełnie inny zespół. Wyższy pressing, agresja przy odbiorze, szybsze tempo, Arsenal nagle cofnięty pod własne pole karne i niemający czasu na spokojne rozegranie. Momentum całkowicie się odwróciło. I w końcu przyszło wyrównanie. Po zagraniu ręką White’a i analizie VAR, sędzia wskazał na rzut karny. Alvarez uderzył pewnie i było 1:1.
Od tego momentu Atletico miało najlepszy fragment meczu w całym dwumeczu. Griezmann trafił w poprzeczkę strzałem, który zasługiwał na gola. Lookman wyszedł sam na sam i zmarnował sytuację, którą powinien był zamknąć. Arsenal siedział głęboko, oddawał inicjatywę i liczył na to, że zejdzie z Metropolitano z jednym punktem. I zszedł. Ale przez chwilę wisiało to na włosku.
Kontrowersje? Oczywiście były. Arsenal dostał drugiego karnego po kontakcie Hancko z Eze i przez chwilę wydawało się, że Kanonierzy wywożą wygraną mimo słabszej drugiej połowy. VAR cofnął decyzję. Słuszna czy nie to akurat zależy od kąta kamery i barw, którym się kibicuje. Hancko tego wieczoru był zresztą bohaterem negatywnym: faul na Gyokeresie, kontrowersyjny kontakt z Eze, żółta kartka za dyskusje z sędzią. Jeden z tych meczów, które lepiej jak najszybciej zapomnieć.
Statystyki mówią jasno: Atletico 18 strzałów, Arsenal 11. Celnych 4 do 2 dla gospodarzy. xG to okolice 2.2 dla Atleti i 1.5 dla Arsenalu. Atletico było bliżej wygranej i to wyraźnie. Arsenal miał mniej sytuacji, ale był bardziej pragmatyczny. Posiadanie wyrównane: 52 do 48 procent. W podaniach też podobnie, choć Arsenal był precyzyjniejszy. 88 procent celności przy 83 procentach Atletico. Hiszpanie grali bardziej pionowo i ryzykownie, Kanonierzy woleli nie tracić piłki niepotrzebnie.
Alvarez kontra Gyokeres — bo to pojedynek, który wszyscy śledzili. Argentyńczyk był lepszy przez całe 90 minut. 6 strzałów, 2 celne, gol, pressing, ruch między liniami, schodzenie do piłki. Był liderem ofensywy Atletico i widać było, że cały atak kręci się wokół niego. Gyokeres miał inny wieczór. Mniej kontaktów z piłką, mniej dryblingów, praktycznie niewidoczny w drugiej połowie. Ale wywalczył karnego, strzelił gola i zszedł w 70. minucie z poczuciem wykonanej roboty. Każdy dał dokładnie tyle, ile jego drużyna potrzebowała i to właściwie podsumowuje cały mecz.
Simeone wygrał drugą połowę reakcją i agresją. Arteta wywiózł wynik, który przed rewanżem w Londynie jest dla Arsenalu bardzo dobry. Remis na Metropolitano to zawsze przyzwoity wynik, szczególnie gdy Atletico w drugiej połowie grało lepiej i miało więcej sytuacji.
Rewanż w Londynie zapowiada się jednak ostro. Arsenal będzie musiał pokazać, że potrafi grać nie tylko na wynik, ale też zbudować coś z piłką, gdy rywal nie zamierza odpuszczać. Bo gdy Atletico podniosło intensywność na Metropolitano to Kanonierzy nie mieli na to dobrej odpowiedzi. A na Emirates rywal będzie jeszcze bardziej zdeterminowany.
